رابطه دختر و پسر

برای زن ها عشق بر همه چیز مقدم است

ertebate2007 — Tue, 08 Jul 2008 14:28:18 GMT

چند ماه پیش یکی از دوستان قدیمی که مدت ها بود او را ندیده بودم، به من تلفن زد و گفت مدت شش ماه است که در رابطه جدیدی وارد شده است.

برایان در طول زندگی خود روابط زیادی داشت اما هیچ وقت به طور جدی با کسی درگیر نشده بود. لذا این خبر از جانب او خبر مهمی محسوب می شد. از او پرسیدم که اوضاع از چه قرار است و او پاسخ داد همه چیز عالی است. اما نگرانی های کوچکی درباره نامزدش داشت. از او پرسیدم "از چه نگران هستی؟"

پاسخ داد: "خب، لوری واقعا فوق العاده است. خیلی شیرین و مهربان اما می ترسم مسکلی داشته باشد. منظورم مشکلات روحی و روانی است. به همین خاطر به تو زنگ زدم تا نظر تو را هم بشنوم."

به او گفتم: "چه کار می کند که فکر می کنی ممکن است مشکل روانی داشته باشد؟"

گفت: "اول از همه این که به من می گوید هر بیست و چهار ساعت شبانه روز را به من فکر می کند. هر روز به محل کارم زنگ می زند تا به من بگوید چقدر دلش برای من تنگ شده است. از هفته ها پیش برای هر دویمان برنامه ریزی می کند تا بتوانیم با هم باشیم. مدام در باره خودمان و روابطمان صحبت می کند. بعد هم همین هفته گذشته به من گفت ارتباطش با من مهمترین مساله زندگی اوست!"

از او پرسیدم: "و تو چه نتیجه گیری هایی از این صحبت ها داری؟"

سعی کردم متوجه نشود که خنده ام گرفته است.

گفت: "خب، من فکر می کنم، آنطور که او به من فکر می کند، باید عصبی بوده و تشویش زیادی داشته باشد."

با خنده ای به او گفتم: "نه عزیزم، او عاشق شده است."

دوستم برایان مرد خوبی است. اما بالاخره یک مرد است. او تجربه زیادی در رابطه با روابط دراز مدت نداشت و آن گونه که لوری به او عشق می ورزید برایش ناآشنا و حتی ناسالم و مشکل دار بود. او اولین راز در این باره را که "زن ها که هستند؟" نمی دانست: "دنیای زن، دنیای عشق است."

عشق ورزیدن، فداکاری کردن و محترم شمردن روابط صمیمی و نزدیک، طبیعت ماست.

آنچه زنها دوست دارند مردها بدانند:

برای زنها عشق از هر چیز مهمتر و بر همه چیز مقدم است.

منظورم از این گفته این نیست که زن ها خودآگاهانه انتخاب کرده اند که عشق مهمترین اولویت زندگی شان باشد، بلکه عشق فی الواقع مهمترین اولویت زندگی ماست. ما از قبل تصمیم نگرفته ایم که دل و جان ما بر مرد زندگی مان متمرکز باشد. بلکه طبیعتا، ذاتا و فطرتا این طور هستیم. ما انتخاب نکرده ایم و از قبل تصمیم نگرفته ایم که مدام به این فکر کنیم که چگونه به او نزدیک تر شویم، بلکه این کار را ناخودآگاه می کنیم. ما تصمیم نگرفته ایم که عشق مهم تر باشد. ولی خب هست!

کیک عشق

در زیر تمثیلی آمده است که به خوبی نشانگر ذهنیت و احساسات ما زن ها نسبت به عشق می باشد. من آن را کیک عشق نامیده ام:

دو دایره را تصور کنید. اولی نشانگر دایره خودآگاهی یک مرد و دومی نشانگر خودآگاهی یک زن است. حال تصور کنید که برشی از هر دو دایره حذف شده باشد درست مثل یک برش کیک. در حدود یک دهم کل دایره. در دایره مختص به مرد، برش حذف شده درصد خودآگاهی او از تمرکز و اولویت او بر روی عشق و روابط صمیمی است. مابقی یا به عبارتی نه دهم باقی مانده تمرکز و اولویت او بر روی کار، شغل، علایق، پروژه ها و دیگر فعالیت های اوست.

این در حالی است که در دایره مربوط به زن، وضع دقیقا نقطه مقابل دایره مرد است. بدین معنا که برش نازک تمرکز او بر روی کار، علایق و پروژه هاست و نه دهم باقی مانده تمرکز او بر عشق، زندگی خانوادگی و روابط او.

گرچه کمی اغراق آمیز به نظر می رسد، اما حتما متوجه منظور من شده اید. هر بار که در سمینارهایم کیک عشق را برای حاضران رسم می کنم، زن ها و مردها همگی می خندند.

می پرسید چرا؟ زیرا همه به طرزی غریزی می دانیم که این موضوع صحت دارد و همانگونه که بعدا نیز خواهیم دید، این مطلب منشاء بسیاری از مشکلات موجود میان زن و مرد را توضیح می دهد.

نکته زیر را همواره به یاد داشته باشید، کیک عشق نشانگر مدت زمانی نیست که صرف عشق یا دیگر فعالیت های خود می کنیم، بلکه صرفا تصویری است ذهنی از میزان درون گرایی ما زن ها.

برای نمونه ممکن است زن شاغل باشد- حال چه در داخل و چه در خارج از خانه، و به همان تعداد ساعاتی که شوهرش سر کار است او نیز مشغول شغل خود باشد. بنابراین تمثیل کیک عشق به این معنا نیست که او هم یک دهم وقت خود را صرف کارش کرده است و بقیه را صرف خرید لباس خواب های زنانه، نوشتن شعرهای عاشقانه و خیالبافی درباره شوهرش می کند.

اما می توانید شرط ببندید هنگامی که بر سر کار خود است بیشتر از آن که شوهرش به او فکر می کند او به شوهرش فکر می کند و هر روزه وقوف و آگاهی بیشتری نسبت به تغییرات ریتم روابطشان دارد و در مقایسه با شوهرش بیشتر خواهان ارتباط و نزدیکی و صمیمیت است.

گاهی اوقات هنگامی که تمثیل کیک عشق را برای زن ها به کار می بریم، کاملا آن را درک نمی کنند. اما هنگامی که برای آنان توضیح می دهیم که عشق شامل رسیدگی به بچه ها نیز می شود، فورا با آن ارتباط برقرار می کنند. مادرهای مجرد این نکته را به خوبی می فهمند. زیرا ممکن است با کسی ارتباط نداشته باشند اما قسمت اعظم وقت آنها هنوز صرف عشق و توجه به فرزندانشان می شود. حتی بسیاری از زنان متاهل نیز چنین بیان می کنند که قسمت اعظم کیک عشق آنان به روابط روزمره شان با فرزندان اختصاص دارد تا با شوهرشان. این که آیا الگو سالم و درست است یا خیر، موضوع دیگری است اما نکته ای که وجود دارد این است که خودآگاهی، افکار و احساسات زن ها به طرزی طبیعی و غریزی همگی روی عشق متمرکز هستند.

سفری به افکار زن ها

همواره گفته ام که چنانچه مردها تنها یک روز را در سر زنی که عاشق است سپری می کردند، از این که ما زنها چه قدر به مرد زندگی مان فکر می کنیم و چقدر به آنها توجه داریم، حیرت زده می شدند. تمرینی وجود دارد که گاهی اوقات آن را به زوج هایی توصیه می کنم که برای مشاوره نزد من می آیند. این تمرین به مردها کمک می کند تا این نکته را که عشق برای زنها بر هر چیز مقدم است درک کنند و تصویر ذهنی واضحی از کیک عشق را به دست دهند. تمرین بدین قرار است که از زن می خواهم گزارش دقیقه به دقیقه افکار خود را در طول یک روز و با شرح موقعیت مربوط ثبت کند. سپس آن را به نامزد/ همسرش نشان دهد. بدون استثناء همواره مردها از این حقیقت که ذهن و فکر نامزد/ همسرشان چقدر مشغول آنها بوده است حیرت زده می شوند.

من خواستم این فرصت را در همین جا به خوانندگان مرد خود داده باشم. لذا نمونه ای از این فهرست را که توسط یکی از مراجعه کنندگانم به نام ملیسا در رابطه با نامزدش جوزف ترتیب داده شده است، در این جا آورده ام. ملیسا مدیر اجرایی در یک دستگاه رادیویی است که حدود یک سال است با جوزف آشنا شده است. در این جا فقط نیمی از فهرست او را آورده ام. زیرا فهرست کامل او بسیار طولانی تر بود و صفحه های بیشتری را به خود اختصاص می داد!

گزارش افکار ملیسا
45:6
در حالی که به جوزف فکر می کردم، از خواب بیدار شدم. از این که قرار بود امشب او را ببینم هیجان زده بودم. پیش از این که از رختخواب بیرون بیایم مدتی را به او فکر کردم.
00:7
می خواستم به جوزف زنگ بزنم و به او صبح به خیر بگویم، اما فکر کردم بهتر است صبر کنم تا او این کار را بکند.
10:7
پیش خودم فکر می کنم الان موهایم را بشورم یا صبر کنم تا شب درست پیش از آن که جوزف را ببینم تا موهایم حسابی تمیز باشند.
15:7
تصمیم می گیرم این کار را کمی پیش از آن که جوزف را ببینم انجام دهم. اما توی حمام یادم می افتد لوسیونی را که جوزف از آن خوشش می آمد، جلو چشمم بگذارم تا امشب بعد از این که دوش گرفتم از آن استفاده کنم.
40:7
مشغول خوردن صبحانه هستم و به این فکر می کنم که هفته پیش که صبحانه را با جوزف خوردم چقدر خوش گذشت.
50:7
مشغول تماشای گزارشی تلویزیونی درباره دیدنی ها و جاذبه های توریستی کاراییب هستم. به یاد می آورم که من و جوزف همیشه می خواستیم سفری به آنجا داشته باشیم، لذا قلم و کاغذ برمی دارم و اطلاعات ارائه شده در برنامه را یادداشت می کنم.
55:7
جوزف هنوز زنگ نزده است. پیش خودم فکر می کنم آیا به او زنگ بزنم تا درباره گزارش تلویزیونی با او صحبت کنم یا نه. تصمیم می گیرم ده دقیقه دیگر هم صبر کنم.
5:8
به جوزف زنگ می زنم و چند دقیقه با هم صحبت می کنیم. عجله دارد زودتر برای جلسه مهمی حاضر شود، لذا نمی تواند خوب به مکالمه دل بدهد. اما می گوید که منتظر است هر چه زودتر امشب مرا ببیند. بنابراین خوشحال می شوم.
20:8
در حین این که مشغول آرایش کردن خودم هستم به صحبت های امروز صبح با جوزف فکر می کنم و قسمت های شیرین آن را توی ذهن خودم مرور می کنم.
35:8
کمدم را باز می کنم تا لباسی بپوشم و به سر کار بروم. اما ناگهان به این فکر می کنم که امشب وقتی که با جوزف بیرون می روم چه بپوشم. چند روز پیش یک لباس خوشگل خریدم که جوزف از آن خوشش آمد. آن را یک بار دیگر پرو می کنم تا مطمئن شوم به من می آید.
50:8
رختخواب را مرتب می کنم. تصمیم می گیرم ملافه ها را عوض کنم تا وقتی که جوزف می رسد تمیز باشند.
20:9
مشغول رانندجگی به طرف محل کارم هستم. به رادیو گوش می دهم. آهنگ زیبایی از سانتانا پخش می شود که من و جوزف عاشق آن هستیم. سفری را به یاد می آورم که چند وقت پیش با جوزف به سن دیاگو داشتیم و تمام راه را به آلبوم سانتانا گوش کردیم. لبخندی روی لبهایم نقش می بندد. به یاد می آورم چقدر به ما خوش گذشت.
تصمیم می گیرم به تلفن همراه جوزف زنگ بزنم و به او بگویم که به خاطرات مان در سن دیاگو فکر می کنم. اما یادم می آید که او احتمالا دارد به سر کارش می رود و فکرش مشغول کارهایی است که باید انجام دهد. لذا از این کار منصرف می شوم.
45:10
به عکس جوزف که روی میز کارم قرار دارد نگاه می کنم و پیش خودم فکر می کنم که بهتر است قاب زیبایی برای آن بگیرم.
30:11
به ساعت نگاه می کنم. از خودم می پرسم که آیا جلسه جوزف تمام شده است یا نه. پیش خودم فکر می کنم خدا کند جلسه خوب پیش رفته باشد تا جوزف امشب خوشحال و خوش اخلاق باشد.
50:11
جوزف در راه بازگشت از جلسه به من زنگ کوتاه می زند. خوشحال به نظر می رسد. درباره آهنگ سانتانا که امروز صبح از رادیو پخش شده بود به او می گویم.
57:11
متوجه می شوم از بعد از تلفن جوزف کمی نگران و دلواپس هستم. به یاد می آورم که گفت ممکن است هفته بعد به خاطر کاری از شهر بیرون برود.
30:12
با یکی از مشتریانم برای ناهار به رستوران جدیدی که هرگز قبلا آنجا نرفته ام، می رویم. پیش خودم فکر می کنم جوزف حتما از آن خوشش می آید. لذا تصمیم می گیرم حتما یک روز با جوزف به آنجا برویم.
10:12
از جلوی یک سوپرمارکت رد می شوم. به ناگهان به یاد می آورم که نوشیدنی مورد علاقه جوزف تمام شده است. لذا توقف می کنم تا برایش بخرم. داخل سوپرمارکت چشمم به تمشک می افتد. به یاد می آورم که جوزف خیلی از تمشک خوشش می آید. لذا کمی هم تمشک می خرم.
35:2
وقتی که دفتر کارم برمی گردم، پیغام هایم را چک می کنم. با این که همین چند ساعت پیش با جوزف صحبت کردم از این که پیغامی از او ندارم، ناراحت می شوم. می دانم احمقانه است اما این احساسی است که دارم.
55:2
صندوق پستی ام را باز می کنم و کارت دعوتی را در آن پیدا می کنم که نویسنده ای برای سخنرانی، میهمانی ترتیب داده است. پیش خودم فکر می کنم حتما یادم باشد از جوزف بخواهم او هم با من بیاید.
15:3
به ساعت کامپیوترم نگاهی می اندازم و از این که قرار است تا ظرف کمتر از چهار ساعت جوزف را ببینم هیجان زده می شوم.
درباره گزارش افکار ملیسا چه فکر می کنید؟

هنگامی که این فهرست را به زن ها نشان می دهم می گویند: "اوه، خدای من! این دقیقا همان کارهایی است که من می کنم." شاید محتویات و موضوعات افکار برای زن های متاهل یا زن هایی که بچه دارند متفاوت باشد اما فرکانس و تواتر افکار تا حد زیادی مشابه است. این در حالی است که واکنش مردها در مواجهه با این فهرست کاملا متفاوت است.

بعضی از آنان فکر می کنند که من با این فهرست با آنها شوخی می کنم و نمی توانند آن را باور کنند. برخی دیگر می گویند: "این ملیسا خانم احتمالا مشکل روانی داره" یا: "فکر می کنم این ملیسا باید کمی هم به فکر زندگی خودش باشد!" این گونه مردها شاید متوجه نباشند که نامزد/ همسر خودشان هم دقیقا به همان میزان به آنها فکر می کنند که ملیسا به جوزف فکر می کند.

برای ملیسا مانند بسیاری از زن ها، عشق تم ثابت و همیشگی زندگی شان است. می توان گفت بزرگترین قطعه کیک زندگی شان به عشق اختصاص یافته است. این به ان معنا نیست که ملیسا به شغل یا دیگر نواحی زندگی اش فکر نمی کند. هرگز این طور نیست، او شغلی فعال و برنامه کاری شلوغ و پرمسوولیتی دارد.
برای ملیسا (و تمامی زن ها) داستان تنها از این قرار است که وقتی در رابطه ای صمیمی است دنیا را از پشت عینک عشق می بیند. گویی عینکی بر چشم دارد که لنزهای آن عشق جوزف اند و ادراک او از جهان از طریق این لنزهای عشق صورت می گیرد. از دید او یک گزارش تلویزیونی تنها یک گزارش نیست، بلکه موضوعی است که او بتواند بعدها درباره آن با جوزف صحبت کند. یک ترانه پخش شده از رادیو تنها یک ترانه نیست، بلکه چیزی است که خاطرات او با مرد زندگی اش را زنده می کند. از دید او تمشک فقط تمشک نیست، بلکه میوه ای است که نامزدش دوست دارد.

خطاب به مردها:

لطفا به یاد داشته باشید که این فرایند چنان برای زنها طبیعی است و چنان به صورت بخشی از طبیعت مردها درآمده است که در واقع خودشان از آن آگاه نیستند.

در واقع پس از آنکه ملیسا فهرست خود را خواند خود او نیز از این که چقدر به جوزف فکر می کند، متعجب شده بود. به طور معمول این افکار به طرزی ناخودآگاه و خودکار در سر او شناور هستند. اصولا این طریقی است که او روابطش را می بیند و رفتاری است که بدون فکر از او سر می زند و منعکس کننده این اولویت زن ها در رابطه با عشق و زندگی است.
مردها و زن ها به دو طریق کاملا متفاوت عشق می ورزند.
بعد از سال ها تحقیق و تجربه شخصی به این نتیجه رسیده ام که مرد و زن به دو طریق متفاوت عشق را تجربه می کنند.
برای اغلب زن ها عشق واقعیتی بی انقطاع و ممتد است. توجهی مستمر و مداوم که هیچ گاه ناپدید نمی شود، حتی مواقعی که مشغول کار یا انجام وظایفی هستیم که ظاهرا هیچ گونه ارتباطی با عشق ندارند.
از طرف دیگر برای اغلب مردها، عشق کلاسه شده و تفکیک شده است. گویی دیداری است با بخشی از وجودشان آن هم گهگاهی و با تعیین وقت قبلی.
زن ها نیاز ندارند به وضعیت احساسی تغییر وضعیت بدهند، بلکه همیشه یا اکثر اوقات از پیش در آن هستند. حال چه آنرا ابراز کنند و چه نکنند، برعکس مردها می بایست، عامدانه و به طرزی ارادی به این مد درآیند.
بیایید مجددا به داستان برایان، که فکر می کرد احتمالا نامزدش مشکلات روانی داشته باشد، برگردیم.

این تفاوت مردها و زنها به خوبی توضیح می دهد که چرا توجه و تمرکز زن به عشق از نظر برایان و بسیاری از مردهای دیگر اضافی و غیرطبیعی است. برایان هرگز نمی تواند تصور کند که به اندازه لوری روی رابطه اش تمرکز داشته باشد. چنانچه بخواهد چنین کند باید بقیه زندگی خود را فراموش کند تا فقط به لوری بپردازد. از نظر او این کار زیادی، نامتعادل، غیرضروری و حتی وسواس گونه است. لذا فرض را بر این می گذارد که چنانچه لوری این گونه به او عشق می ورزد، پس لابد تلاش زیادی را صرف کرده است، بنابراین حتما او غیرطبیعی و نامتعادل است.
بسیاری از مردها مرتکب این اشتباه می شوند. آن ها این حالت را در زنان مشاهده می کنند و نمی توانند آن را درک کنند. پیش خودشان چنین فکر می کنند که: "چنانچه از اینجا مانده بودم و از آنجا رانده، کار و زندگی هم نداشتم. آن وقت چنین احساسات و رفتاری می داشتم!"
سپس نیز به این نتیجه می رسند که نامزد/ همسرشان از این جا مانده و از آنجا رانده، بی کار و درمانده است که چنین عشق می ورزد و مدام به او فکر می کند.
گر چه زنها نمی دانند که این موضوع حقیقت ندارد. در واقع لوری هیچ تلاشی نمی کند، او عاشق است و توجه و تمرکز او بر روی برایان مانند نفس کشیدن برایش طبیعی و خودکار است. او حتی در آن باره فکر هم نمی کند.

بلکه برایش اتفاق می افتد. ملیسا هم همینطور. او سعی نمی کند تا به جوزف فکر کند.او به این دلیل به جوزف فکر نمی کند که مشکل دارد یا "بی کار و بی عار" یا "عاطل و باطل" است او به این دلیل مدام به او فکر می کند که روش عشق ورزیدن زن ها همین گونه است.
تمثیل کیک عشق، نگرش مردانه و زنانه به عشق را به خوبی به تصویر می کشد. در زیر تمثیل دیگری نیز آورده ام که نشانگر نحوه عملکرد مردها و زن ها در روابطشان است.
فرض کنید دایره خودآگاهی مرد و زن را خانه هایی در نظر بگیریم که هر یک اتاق هایی دارند که به موضوعات مختلف اختصاص داده شده باشند، اتاق کار، اتاق تفریح و استراحت، اتاق بدن و ... برای اغلب زن ها هر یک از اتاق ها اتاق عشق نیز هست. حتی چنانچه به عملکردهای دیگری غیر از عشق اختصاص داده شده باشند. گویی که تمامی فضای ذهنی او مختص عشق است: خانه عشق!
گرچه برای مردها تنها یک اتاق عشق در خانه فکر و ذهن شان وجود دارد. بنابراین چنانچه قرار باشد به عشق بپردازد، باید اتاق های دیگر را ترک کند. تمثیل اتاق عشق بیان کننده پدیده ای است که در روابط خود به کرات آن را تجربه کرده ام و می دانم که زن های دیگر هم همین طورند.
در کنار همسرم هستم و می خواهم به گونه ای رمانتیک با او ارتباط برقرار کنم، اما او پاسخی نمی دهد می دانم مرا دوست دارد. اما نمی توانم درک کنم که چرا از من فاصله می گیرد. وقتی از او می پرسم که آیا اتفاقی افتاده است، پاسخ می دهد: "نه، هیچ اتفاقی نیافتاده است" به تدریج احساس ناراحتی و سرخوردگی می کنم زیرا سعی دارم با او رابطه ای احساسی برقرار کنم اما او همکاری نمی کند.
اتفاقی که در اینجا می افتد بدین قرار است که من در خانه عشق خود هستم که پر از اتاق های عشق است و در این بین سعی می کنم با همسرم ارتباط عاطفی و صمیمی برقرار کنم، اما فکر او مشغول پروژه ای است که باید کامل کند. شاید او در اتاق پول ذهنی خود است و درباره سرمایه گذاری هایش فکر می کند. شاید در اتاق استراحت خود است و مشغول تماشای تلویزیون یا گردش در اینترنت است. ناگهان خواسته من این است که با او ارتباط احساسی برقرار کنم که مستلزم آن است که او به اتاق عشق نقل مکان کند تا بتواند در آنجا با من باشد. اما او نمی خواهد به اتاق عشق بیاید زیرا در اتاقی دیگر از ذهنش کار دارد.
البته، چنانچه مفهوم اتاق عشق را درک نکنم دلیل این را درک نخواهم کرد که چرا در آن لحظه همسرم به لحاظ احساسی در دسترس نیست و چنان به نظر خواهد رسید که او مرا پس زده است.

بدترین قسمت داستان این است که چون همسرم در اتاق عشق خود حضور ندارد، تلاش من مبنی بر ارتباط احساسی با او، به او این احساس را خواهد داد که دارم او را کنترل می کنم یا به او می گویم چه کار بکند یا چکار نکند.
بنابراین هنگامی که از همسرم می پرسم: "چه اتفاقی افتاده است؟" او این سوال مرا چنین ترجمه و تعبیر می کند که به او گفته ام: چرا در اتاق عشق نیستی؟ چرا همین الان همه چیز را ول نمی کنی و به اتاق عشق نمی آیی تا بتوانیم کمی آنجا با هم رمانتیک باشیم؟"
این موضوع توضیح دهنده انواع پاسخ های مختلفی است که از مردها می گیریم: پاسخ هایی از قبیل: ناراحتی جزئی و خفیف، بی حوصلگی و بالاخره هم عصبانیت و قهر کردن.

در چنین مواقعی که سعی داریم لحظاتی رمانتیک خلق کنیم و به او عشق بورزیم، آنچه عملا اتقاق می افتد این است که او احساس می کند سعی داریم او را از یک ناحیه خودآگاهی بیرون ببریم و به زور او را به اتاق عشق بکشانیم!!
اخیرا با همسرم به تعطیلات کوتاهی رفتیم و اوقات بسیار خوب و رمانتیکی داشتیم. روزی که قرار بود برگردیم بسیار احساس نزدیکی می کردیم، در این باره صحبت کردیم که چقدر به ما خوش گذشته است. چند ساعت بعد به فرودگاه رفتیم تا به شهر خودمان برگردیم. بعد از این که چمدان هایمان را تحویل دادیم احساس کردم شوهرم کمی در خودش فرو رفته است و از من فاصله گرفته و دیگر مانند آن روز صبح پیش از این که به راه بیفتیم به من پاسخ نمی دهد.
از او پرسیدم: "آیا اتفاقی افتاده است؟"
پاسخ داد: "نه." من مطمئن بودم که چیزی تغییر کرده است. گرچه نمی دانستم که چه چیزی. کمی مضطرب و نگران شدم. مگر چه اتفاقی افتاده بود؟ از او پرسیدم که مبادا در پرواز اولمان حالش بده شده باشد. یا شاید هم انتظار پرواز برای پرواز بعدی حالش را بد کرده بود. اما هر چه بیشتر تلاش می کردم تا او را به حرف بیاورم از من دورتر و دورتر می شد. هنگامی که نهایتا شب به خانه رسیدیم احساس خیلی بدی داشتم.
روز بعد، همه چیز مجددا خوب و عالی بود. اما من هنوز گیج بودم. مگر دیروز چه اتفاقی افتاده بود که چنان احساس بدی را میان ما تولید کرد؟ سپس ناگهان متوجه موضوع شدم. هنگامی که با همسرم در تعطیلات و در هتل بودیم تمام مدت او در اتاق عشق ذهنش بود. چرا که هیچ کار یا مسوولیتی نداشت. لذا توانسته بود به راحتی به آن بخش از ذهن خود برود. جایی که بتواند احساسی رمانتیک باشد.

سپس در راه برگشت به خانه بدون این که متوجه آن شده باشم اتاق عشق را ترک گفته بود و به اتاق مسافرت نقل مکان کرده بود. جایی که بتواند به تاکسی گرفتن، کارهای مربوط به فرودگاه از جمله بلیط و تحویل چمدان ها و صف های طولانی، پیدا کردن درب های خروج و سالن های انتظار و ... بپردازد.
من نیز مانند او به جزییات سفر توحه داشتم و به آن اتاق رفته بودم اما از آنجایی که زن بودم همچنان در اتاق عشق نیز بودم و در همان حال که منتظر پرواز بعدی بودیم همچنان با او درباره کارهای رمانتیکی که در سفر کرده بودیم صحبت می کردم و سعی داشتم فضای احساسی سفر را همچنان حفظ کنم غافل از اینکه او ساعت ها پیش اتاق عشق را ترک گفته بود! تعجبی نیست که احساس ترک شدگی و تنهایی می کردم. او دیگر در اتاق عشق همراهم نبود. کاملا طبیعی بود که احساس ناراحتی کند زیرا من به این تمایل او مبنی بر تغییر وضعیت احساسی احترامی نگذاشته بودم.
آنچه زن ها دوست دارند مردها بدانند:
هنگامی که زنی سعی در برقراری ارتباط احساسی با شما دارد، ممکن است متوجه نباشد که شما در اتاق عشق ذهنی خود نیستید.
راه حل:
هنگامی که نامزد/ همسر شما در اتاق عشق ذهنی شما به دنبال شما می گردد و شما در آن جا حضور ندارید یا سعی می کند تا در آن اتاق حضور به هم رسانید با ملایمت به اطلاع او برسانید که در اتاق دیگری هستید.
هنگامی که زنی در اتاق عشق ذهن شما را می زند دوست دارد شما را در آنجا پیدا کند. هنگامی که اتاق را خالی می بیند سر در گم می شود و می رنجد. گویی که او را بی اطلاع جا گذاشته اید و از آنجا رفته اید. هنگامی که گیج شده است و از شما می پرسد: " آیا اتفاقی افتاده است؟" به خود یادآوری کنید که احتمالا در اتاق عشق نیستید در حالی که او در اتاق عشق خود است. او برای آن که شما آنجا نیستید شما را سرزنش نکرده است یا از شما انتقاد نمی کند. او تنها سعی دارد با شما ارتباط برقرار کند اما شما را آنجا پیدا نمی کند.
در این گونه مواقع یکی از این دو را انتخاب کنید:
1- می توانید سریعا سری کوتاه به اتاق عشق بزنید و در صورت امکان یک دقیقه در وضعیت احساسی قرار بگیرید و او را در آغوش بگیرید و جمله ای محبت آمیز به او بگویید.
2- می توانید به او اطلاع دهید که فعلا در اتاق دیگری هستید و مثلا مشغول فکر کردن به کار خود یا رانندگی یا کار با کامپیوتر خود هستید و این که بعدا او را در اتاق عشق ملاقات خواهید کرد.
این راه حل را به بسیاری از زوج ها توصیه کرده ام و آن ها نتایج فوق العاده ای را گزارش داده اند.

اخیرا مردی به من گفت که روشی سریع از ارتباط کلامی با زنش را به کار می برد که به آنان امکان داده است در اسرع وقت به اطلاع یکدیگر برسانند در کدام وضعیت احساسی قرار دارند. هنگامی که زن تلاش می کند ارتباط احساسی - عاطفی برقرار کند همسرش از او می پرسد: "عزیزم، آیا الان در اتاق عشق هستی؟" تا آنکه زن پاسخ مثبت می دهد و می گوید: "بله" و از قضا مرد در اتاق عشق حضور ندارد لذا با مهربانی می گوید: "اما من الان در اتاق عشق نیستم، از اینکه سری به اینجا زدی از تو متشکرم. بعدا به تو ملحق می شوم!"
این تنها چیزی است که زن نیاز دارد بشنود: این که شوهرش تلاش او مبنی بر ارتباط احساسی و نزدیکی را قدر دانسته است و چنانچه فعلا آن گونه پاسخ نمی دهد که مطلوب اوست، به این دلیل نیست که اتفاقی افتاده یا از چیزی ناراحت است، بلکه تنها از آن روست که در اتاق دیگری مشغول کار دیگری است.

عباس اسماعیل گل: تمامی ازدواج های غیرسنتی به طلاق منجر نمی شود

ertebate2007 — Mon, 23 Jun 2008 12:16:18 GMT

خبرگزاری ایسکانیوز: یک روانشناس و مشاور خانواده معتقد است که در اوج تفکری که نتیجه اول و آخر تمامی ازدواج های غیر سنتی طلاق است حاصل نوعی کج فکری در جامعه است.

عباس اسماعیل گل ، مشاور خانواده روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران "ایسکانیوز" با اشاره به ازدواج های غیر سنتی و آمارهایی پیرامون به طلاق انجامیدن این نوع ازدواج ها ، افزود: متاسفانه در اغلب خانواده ها این چنین جا افتاده است که تمام ازدواج هایی که به روش غیرسنتی انجام می شود با شکست یا طلاق منجر می شود.
وی اظهار داشت: در حال حاضر در مجلات زرد آمارهای نادرستی در این خصوص ارایه می شود که نه تنها موج منفی در اذهان عمومی پدید می آورد بلکه منجر به افزایش نگرانی و ترس خانواده ها می شود.
این روانشناس تاکید کرد: اگر چه ازدواج های سنتی تضمین بیشتری دارد اما این طرز فکر منطقی نیست چرا که درحال حاضر ازدواج های موفق هم وجود دارد که به طلاق منجر نمی شود.
اسماعیل گل درخصوص آشنایی های پیش از ازدواج گفت: زمانی که دختر و پسر درفضاهای آشنایی قبل از ازدواج قرار می گیرند، با آمال هایی درونی سر و کار دارند که در این آمال ها کوچکترین توجه منطقی به داشته های روانی و عاطفی، مالی ، خانوادگی و ... خویش نداشته و کاملا در این آمال خود ساخته غرق می شوند.
وی با بیان اینکه در این آشنایی ها، چنین آمال هایی دست یافتنی جلوه می کند ، ادامه داد: در صورتی که چنین آشنایی هایی به ازدواج ختم شود دسته ای به آمال درونی خود نرسیده و تحقق آمال را محال می دانند که دراین شرایط نیز، سطح فرهنگی طرفین بسیار دخیل است و چنانچه بستر مناسب فراهم باشد می توانند با مشکلات آشنا شده و در صدد رفع اختلافات برآیند.
این روانشناس درخصوص لزوم مشاوره های قبل از ازدواج تاکید کرد: جوان ها قبل از آنکه تصمیم به ازدواج با فرد مورد نظر بگیرند باید به مراکز مشاوره مراجعه کنند درحالی که درحال حاضر جوان ها فرد مورد نظر خود را پیدا کرده و درمورد ازدواج خود به مشاوره مراجعه می کنند.

وی با بیان اینکه نه تنها در امر طلاق بلکه درازدواج و یا سایر بحث های کلان فرهنگی، فرهنگ سازی نشده است، گفت: درحال حاضر جوان ها کمتر برای مشورت به بزرگتر های خود مراجعه می کنند و نصیحت پذیر نیستند اما اگر فرزندان جایگاه پدر و مادر را شناخته و آنها را به عنوان حامی خود بدانند می توانند بسیاری از موارد از جمله تصمیم به ازدواج و یا شخص مورد نظر خود را به آن ها معرفی کنند.
این روانشناس در خصوص عدم آگاهی جوانان با مقوله آشنایی هایی قبل از ازدواج تاکید کرد: بعضی جوان ها برایشان سوال است که چه طور می توانند درآشنایی های قبل از ازدواج موفق باشند.در اغلب مواقع با سردرگمی مواجه می شوند که ملاک های موفقیت در آشنایی های قبل از ازدواج چیست .
اسماعیل گل مشاور خانواده با اشاره به جوانان تحصیلکرده ای که در خصوص آشنایی های قبل از ازدواج و راه های مناسب آن آشنایی ندارند ، گفت: نقش صدا و سیما برای آگاهی دادن به جوانان در این زمینه اهمیت دارد چرا که در حال حاضر ساخت سریال های عاشقانه رواج دارد و درساخت این سریال ها می توان آگاهی های بیشتری به جوانان داد.
به گفته این روانشناس و مشاور خانواده ، این فرهنگ سازی می تواند به طرق گوناگون انجام گیرد .جوانان را برای رسیدن سوال بزرگ ذهنشان که چه طور می توانند درآشنایی قبل از ازدواج به ثمره مناسبی برسند راهنمایی کند.

بولوتوس های سکسی در اتوبوس و مترو های تهران گسترش می یابد .

ertebate2007 — Mon, 19 May 2008 14:03:52 GMT

بولوتوس های سکسی در اتوبوس و مترو های تهران گسترش می یابد .

اول صبح در حال سر کار رفتن هستی حالا چه با مترو و چه با اتوبوس .

و برای گذراندن وقت اقدام به روشن کردن بولوتوس موبایل خود می کنی .

چی برات ارسال می شود اگه گفتی ؟ انواع و اقسام عکس ها و کلیپ هاس

سکسی ایرانی و خارجی !

تعجب کردی ؟ بله خوشبختانه در این جامعه بیمار سکس در تمامی عرصه ها در حال نفوذ کردن است .

خیلی عجیب است . که چرا در حالی که می توان استفاده های خیلی بهتری از تکنولوژی های روز کرد

ما ایرانی ها معمولا به دنبال استفاده نادرست از آن هستیم .

نمی دانم وقتی که می توان با ارسال موارد اخلاقی ، پیام های دوستانه و محبت آمیز آن روز را به خوبی

آغاز کنیم چرا با انتشار این اطلاعات غیر اخلاقی و ناشایست موجب بروز مشکل و تنش در جامعه میشویم ؟

باید رک بگم ما با ارسال این قبیل اطلاعات غیر اخلاقی موجب گسترش فساد و فحشا در جامعه میشویم .

راستی واقعا چرا از تکنولوژی روز بدترین نوع استفاده را میکنیم ؟

آیا گزینه های دیگری در برابر ما وجود ندارد که رو به استفاده غیر اخلاقی از این تکنولوژی ها می بریم ؟

اصلا شایسته و برازنده جامعه اسلامی چون ایران است ، که این حرکت های بیمار را در سطح پایتخت آن شاهد باشیم .

من قصد بی احترامی به گروه و یا فرد خاصی را ندارم اما اگر به بررسی موبایل های جوانان ( چه تهرانی و چه شهرستانی) بپردازیم به نظرتون در چند درصد این گوشی ها تصاویر و فیلم های غیر اخلاقی پیدا میشود ؟

مطمعنا در درصد بالایی از این رده سنی به این موارد پی میبریم .

به نظر شما آیا درست است که جوانی که در بهترین دوران سنی خود قرار دارد به جای اینکه به دنبال کسب علم و دانش باشد

تمامی فکر وذهن خود را به مسائل غیر اخلاقی مشغول کند و از هدف اصلی خود باز بماند ؟

اشکال از تک تک ما است . این مایی که خود با دست خود فساد را در جامعه ترویج و گسترش می دهیم .

مثل اینکه دیگر نیازی نیست تا آمریکا و کشورهای غربی برای نابود کردن جامعه ما به خود زحمتی بدهند

چون خود ما با دست خود در حال ویران کردن تمامی بنیان های اخلاقی جامعه و خانواده خود هستیم

مقید بودن به کانون گرم خانواده دین است یا اخلاق ؟

ertebate2007 — Fri, 29 Feb 2008 10:26:18 GMT

میگویند وقتی پیشرفت در یک جامعه رخ می دهد بسیاری از سنت ها به دست فراموشی سپرده می شود . درصورتی که این تصور بسیار غلط و نا درست

است . زیرا با پیشرفت تکنولوژی هیچ لزومی به فراموشی سنت ها نیست .

مگر سنت ها سدی در مقابل پیشرفت هستند که باید با پیشرفت تکنولوژی

به دست فراموشی سپرده شوند ؟

مقید بودن به کانون گرم خانواده و خود داری از بی بندوباری نه تنها یک

سنت نیست بلکه برای حفظ یک جامعه سالم لازم است .

آیا این موضوع که زن و مرد متاهل باید در برخورد های خود نهایت احترام و احتیاط را به عمل آورند تا خود وزندگی خود را در مخاطره قرار ندهند

موضوعی عبس و بیهوده است و باید به دست فراموشی سپرده شود ؟

روزگاری بود که زنها در خانه محدود بودند و خود را در این قید و بند ملزم

کرده و اعتقاد داشتند که زن با لباس سفید به خانه شوهر رفته و با لباس سفید اونجا رو ترک میکنه . اما با فرارسیدن عصر تکنولوژی و رخدادن پیشرفتهای علمی و فنی این موضوع نیز دارد به دست فراموشی سپرده میشود .

یک زمانی وقتی یک مرد یا زن ازدواج میکردند بسیار مراقب بودند تا در رفتار

با جنس مخالف یا به اصطلاح نا محرمان رعایت احتیط و متانت را در پیش گیرند

ولی در حال حاضر با بیان اینکه هر چیز جای خود را دارد و در کنار زندگی کار نیز باید کرد و محیط کار جدای از محیط خانه است و مرد و زن هم هردو انسان اند و در برقراری رابطه آزاد هستند و هر نوع رابطه ای در محیط کاری مشکلی ایجاد نخواهد کرد این توصیه مهم را به دست فراموشی سپرده اند و در مقابل کسی که در محیط کاری با رعایت موارد گفته شده ظاهر شود بشدت عکس العمل نشان داده و این فرد را فردی غیر اجتماعی قلمداد می کنند . و او را ترد می کنند و .....

آیا نباید در برخورد با جنس مخالف چه زن و چه مرد رعایت مسائل اخلاقی را در

دستور کار خود قرار داد و به آن معتقد بود ؟

نظر شما چیه ؟ منتظر نظرات شما هستم ؟

فیلم سکسی ، دوربین مخفی ، عکسای لورفته موجود است بشتابید تا تمام نشده ؟؟؟

ertebate2007 — Tue, 22 Jan 2008 09:51:18 GMT

این جمله را که به عنوان تیتر انتخاب کردم جمله ای است که امروزه در جامعه ما سر و صدای زیادی به پا کرده است .

از لحاظ اجتماعی ، اخلاقی ، مذهبی ، علمی و جنبه های مختلف دیگر هر فرد در جامعه حریمی مختص به خود دارد که هیچ کس به هیچ وجه مجاز به ورود به این حریم نیست و در صورت عدم رعایت این اصل با برخورد و واکنش بسیار تندی از سوی فرد مورد تجاوز قرار گرفته و در مرحله بعدی از سوی قانون آن کشور قرار می گیرد و بابت این ورود کاملا غیر اخلاقی و زشت باز خواست میشود .

اما به راستی چرا ما به خود اجازه میدهیم به محیط خصوصی افراد وارد شده و از آن به عنوان یه تفریح هیجان آور استفاده کنیم و بسیار هم از تماشای آن لذت ببریم. این بدترین نوع لذت است که ما با ورود به حریم خصوصی دیگران آن را مرتکب میشویم و عجب اینجاست که نه تنها از این مسئله ناراحت نشده بلکه با افتخار تمام این ورود کاملا غیر اخلاقی و زشت را به عنوان یک افتخار برای دوستان و آشنایان خود در مجالس و میهمانی ها تعریف کرده ودر اختیار آنها میگذاریم .

کجای این ورود بی شرمانه و ضد اخلاقی افتخار دارد که آن طور باد به سینه انداخته و در هر مجلس و محفلی آن را برای دوستان و آشنایان خود تعریف

میکنیم ؟ آیا ورود به حریم خصوصی انسانها افتخار دارد ؟ اگر روزی خود شما در این دام افتاده و عکس و فیلم شخصی و خصوصی شما در سطح جامعه پخش شود چه احساسی به شما دست میدهد ؟ آیا از اینکه فیلم و عکس خصوصی و شخصی شما موجبات لذت و تفریح هم وطنان شما شده ناراحت نمیشوید ؟

آیا هم وطنان خود را به دلیل اینکه برای بدست آوردن این فیلم ها حاضر هستند

هر مبلغی را بپردازند سرزنش نمی کنید ؟ آیا تا مرز جنون عصبانی نمی شوید ؟

چرا این موضوع در جامعه ای مثل ایران باید رخ دهد که هر فردی از تمدن چهار هزار ساله ایران به عنوان یک افتخار نام می برد !

اگر این رویداد در کشورهای غربی رخ دهد جای تعجب و سوال نیست اما اینکه این رویداد در کشور اسلامی همچون ایران روی دهد جای سوال است . کشوری که به خاطر فساد زمان شاه ، او را سرنگون کردند .

باید از خدمون بپرسیم در طول این سی سال پس از انقلاب اسلامی چه اتفاقی برای مردم با فرهنگ ایران افتاده که پس از آن همه رشادت ها در مقبل رژیم فاسد پهلوی و آن فداکاری های بی بدیل و فراموش نشدنی دوران جنگ تحمیلی حالا به خرید فیلم های شخصی و خصوصی هم وطنان خود پرداخته اند ؟

تا چه حد از آن روح و شرافت ایرانی ، اسلامی خود فاصله گرفته ایم که بی هیچ پروایی اقدام به پخش ، توزیع ، خرید و فروش این فایل های شخصی دیگران میکنیم ؟

از همه اینها که بگذریم روی صحبت با افرادی دارم که مورد حتک حرمت واقع شدند . چه دلیلی دارد که از روابط سکسی خود فیلم برداری کنید ؟ آیا ضبط و نگهداری این لحظات اینقدر برای شما مهم است که اقدام به ضبط خصوصی ترین لحظات زندگی خود می کنید ؟ اصلا چه نیازی به ضبط این لحظات است ؟

اصلا چه لزومی دارد که یک زوج از رابط سکسی ، جنسی خود فیلم تهیه کنند ؟

اگر بخواهیم درست به این قضیه نگاه کنیم باید این نکته را بدانیم که ما در یک جامعه فقط زندگی نمی کنیم بلکه بعه از خانواده اصلی خود مردم جامعه ما هم در مجموعه ای بزرگتر خانواده ما محسوب میشوند و تک تک ما در برابر افراد این خانواده بزرگتر به نوعی مسئول هستیم و وظیفه اخلاقی ایجاب می کند که در مقابل این قبیل موارد به شدت ایستاده و واکنش نشان دهیم چه رسد به .............

در هر صورت وضعیت اخلاقی جامعه متاسفانه به مرحله ای رسیده که میتوان گفت دچار بحران شده ایم . وبدتر از آن اینکه کسی هم این وضعیت را جدی نگرفته و هیچ اهمیتی به آن نمی دهد .

در آخر باید بگم متاسفانه بحران در روابط دختر و پسر و در نگاهی کلی تر در روابط زنان و مردان جامعه بی تاثیر در این رویداد نبوده و چه بسا با حاد تر شدن این قضیه جریان خرید و فروش این فایل های شخصی بدتر و بدتر شود !

ولی باید این نکته را هم بگویم خوشبختانه وقتی درد بوجود آمد پس درمان هم دور از دسترس نیست و بهتر اینکه هیچ دردی بی درمان نخواهد بود .

بهترین درمانی که برای این درد سخت میتوان تجویز کرد غیرت است .

ما خود باید به صورت خودجوش و مردمی با این قضیه برخورد کنیم و اینکه هر کس از خرید این آثار خودداری کرده و در صورت مشاهده عوامل پخش این آثار

نسبت به معرفی انها به نیروی انتظامی اقدام کند .

< قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود > اگر هر فرد از خرید این آثار خود داری کند آن وقت است که دیگر بازاری برای عرضه این آثار نخواهد بود و در نتیجه با نبود بازار مناسب عرضه ای هم صورت نخواهد گرفت .

( روزبه )

رفتار های سکسی و شهوت آلود مردم در سطح شهر تهران

ertebate2007 — Wed, 02 Jan 2008 10:25:18 GMT

نمی دونم اسمش را چی می توان گذاشت زوال فرهنگی یا کمرنگ شدن

تمامی قید و بندهای لازمه یک جامعه بشری .

وقتی تو شهری مثل تهران قدم میزنی و مردم را با دیدی عمیق مینگری

متاسف می شوی ، متاسف از این جهت که تهران این ابر شهر و پایتخت

ایران در وضعیت بسیار اسفباری قرار دارد و با سرعتی سر سام آور به

سمت نابودی اخلاقی پیش می رود . و بدتر اینکه کسی هم کوچکترین

فکری برای این موضوع نمی کند .

انگار همه ما کور شدیم و در طول این همه سفرهایی که در این کلان شهر

داریم هیچ چیزی را نمی بینیم . این همه بی بندوباری و این همه نشانه های

سقوط که سرتاسر این شهر را گرفته انگار کسی متوجه آن نیست یا

نمی خواهد باشد !

اگر منصف باشی و با دید وجدان به شهر این شهروندان نگاه کنی آن وقت است

که میبینی این ره که میرویم به ترکستان است .

در حال حاضر ارتباط دختر و پسر جای خود ، رابطه زن و مرد در جامعه امروز

بسیار بیمار ، حساس و در مرز فاجعه قرار دارد . امروزه این رابطه در

جامعه ما به حدی به مرز فاجعه نزدیک میشود که معلوم نیست چه زمانی

و در چه وضعیتی این بمب اخلاقی فردی بین زنان و مردان در جامعه امروز

ما بترکد.

این واقعیتی است که چه بخواهیم و چه نخواهیم با آن روبرو خواهیم شد و چه بهتر

است که برای این پیشامد خودمون روآماده کنیم تا ضربه های کمتری از شوک

دریافت کنیم . این رابطه مریض وبیمار به تمامی برخوردهای بین زنان و مردان

شهر در تمامی اماکن شهر کشیده شده است .

به صورتی که هرجا که پا بگذاری این رابطه ناسالم و بیمار را براحتی حس

میکنی . حتی در برخی موارد این نقص در روابط مشکلات جدی را درسطح

شهر پدید می آورد و درگیری هایی را شاهد هستیم .

یه خورده که بیشتر فکر میکنم به این نتیجه میرسم که سایه بسیار سنگین و باور

نکردنی شهوت و عطش جنسی تمامی این روابط را تحت تاثیر خود قرار داده است.

این حقیقتی است که اگر دیر یا زود فکری برای آن نشود و راه حلی برای آن در نظر

گرفته نشود به فاجعه ای ملی تبدیل خواهد شد و مشکلات بسیار جدی را برای

جمعه فراهم خواهد کرد که غیرقابل تصور خواهد بود

شهوت و عطش جنسی همانند یک چتر در تمامی روابط واماکن شهری جایی که

هرنوع ارتباطی بین زن و مرد باشد به چشم میخورد . و هرروز هم شاهد گسترش

ابعاد آن هستیم و کس هم هیچ فکری برای این موضوع نمیکند و نخواهد کرد .

نمیدونم این روند تا کی ادامه دارد ولی این موضوع کاملا واضح و روشن است

که با گذشت هرروز این وضع بدتر و بدتر خواهد شد و بالاخره زمانی فرا می رسد

که دیگر دیر شده و اگر هم بخواهیم نمیتوانیم برای حل این مشکل کاری کنیم و اگر

هم بتوانیم باید هزینه بسیار زیادی را متحمل شویم .

تاکسی ، اتوبوس ، مترو ، اداره ها ، شرکت ها و هر جایی که فکرش روکنی از

این بیماری و رابطه بیمار اجتماعی مصون نمانده است .

نوع ارتباط مردم در تمامی این مکانها اسفبار و فاجعه آمیز است و مببینیم که دامنه

این ناهنجاریها در حال سرایت به خانه ها و محیط های شخصی شهروندان است .

کوچکترن نمونه، وضعیت فاجعه بار پخش و گسترش عکسها و فیلمهای شخصی

در سطح جامعه و شهر است که این گسترش قطعا تقاضایی دارد زیرا عرضه بسته

به تقاضا دارد . این یعنی اینکه در جامعه شهروندان و مردم متاسفانه به درجه ای

از سقوط اخلاقی رسیده اند که به خود اجزه می دهند که در زندگی خصوصی

دیگر شهروندان جامعه دخالت کرده و آن را رصد کنند .

این یعنی اینکه مردم مشتاقند تا سر از زندگی خصوصی یککدیگر در آورند ! پس

می بینید با فاجعه روبرو هستیم . وقتی من نوعی با علاقه فراوان و با صرف پول

زیاد اقدام به تهیه فیلم های خصوصی مردم شهر و کشور خود میکنم تا چه درجه ای

از انسانیت و اخلاق شهرونی دور شدم که اقدام به این کار میکنم ؟؟؟؟؟

18 درصد از زنان آمریکایی روزانه مورد تجاوز قرار می گیرند

ertebate2007 — Mon, 17 Dec 2007 15:49:18 GMT

18 درصد از زنان آمریکایی روزانه مورد تجاوز قرار می گیرند که اغلب آنان زیر 17 سال هستند .

بر اساس آمار منتشر شده از هر مورد گزارش تجاوز ، 35 مورد تجاوز گزارش نمی شود .

بر اساس مطالعات انجام شده 42 درصد از زنان آمریکایی در اماکن کاری و تحصیلی و کانونها و خیابانها مورد تجاوز می گیرند .

به گزارشی گروه تحقیق دانشگاه johns Hopkins در ایالت متحده از تجارت زنان خبر داد و عنوان کرد 2 میلیون زن و کودک به عنوان برده در سال خرید و فروش می شوند که 120 هزار زن از اروپای شرقی (روسیه و دولتهای فقیر اطرافش) به خاطر این منظور به کشورهای غربی مهاجرت می کنند و 12 هزار زن به امریکا فرستاده می شوند که اغلب آنها مکزیکی هستند .

نزدیک به 200 هزار دختر در نپال که بسیاری از آنها زیر 14 سال سن دارند به عنوان برده در هند خرید و فروش می شوند و همچنین نزدیک به 10 هزار دختر در شوروی سابق مجبور به فاحشه گری در اسرائیل می باشند .

بنابر این گزارش 10 هزار دختر سریلانکایی بین 6 و 14 سال مجبور به فاحشه گری هستند همچنین این وضعیت در بورما به 20 هزار مورد در سال می رسد .

گفتنی است : 16 هزار دلار قیمت زنانی است که از کشورهای شرق آسیا به آمریکا می روند تا درفاحشه خانه ها کار کنند .

20 درصد از زنانی که اعتراف کرده اند که مورد تجاوز قرار گرفته اند گفته اند که این تجاوزات از طرف دوستانشان بوده است .

42 درصد از مردان امریکایی نیز اعتراف کرده اند که تجاوزاتشان واقعا وحشیانه و ظالمانه بوده است .

نسبت کثیری از دختران امریکایی قبل از سن 13 سالگی به طرق مختلف بکارت خود را از دست می دهند .

تاریخ انقضا برای ازدواج ؟ ! ! ! !

ertebate2007 — Wed, 05 Dec 2007 15:19:49 GMT

چند نفر جامعه شناس و سياستمدار در آلمان گفته اند مدت ازدواج دائم هر زن و مرد بايد تاريخ انقضا داشته باشد تا همه دور هم باشيم!!! اعلام هم کرده بودند که هفت سال کافيه! بعد از اعلام اين ماجراي ازدواج موقت در آلمان خيلي از سياستمداران خارجکي بدجوري از اين طرح استقبال کردند و...بر اساس ضرب المثل در بلخ يک نفر گناهي کرد و در شوشتر گردن يک نفر ديگر را زدند؛ اين طرح در پاريس خيلي طرفدار پيدا کرد

نظر شما پیرامون این موضوع چیه ؟ ! ! ! !

واكاوی آسيب‏های فرهنگی عليه زنان

ertebate2007 — Sat, 24 Nov 2007 15:30:34 GMT

عنصر «ارزش»، در میان عناصر فرهنگی، دارای اهمیت وافری است و عموم جامعه‌شناسان، ارزش‌ها را بدان جهت كه منشاء اثر اجتماعی‌اند، در زمرة «پدیده‌های اجتماعی» می‌شمارند[1] و «گسترده‌ترین و كوچك‌ترین واحد سازندة هر فرهنگ را ارزش‌های اجتماعی می‌دانند». «ارزش» آن چیزی است كه یك فرهنگ از جنبة اخلاقی به عنوان خوب یا بد به آن توجه دارد.[2] ارزش، زائیده عناصر معرفتی و باورهای فرهنگی است، زیرا افراد جامعه با توجه به عناصر فرهنگی می‌آموزند كه «چه چیزی خوب، حقیقی و زیباست».
تغییرات ارزشی (شامل تولید ارزش‌های جدید و گاه معارض با ارزش‌های قبلی) كه عمدتاً با تغییرات فرهنگی همراه است، می‌تواند به واسطه كالاها و ابزارهای فرهنگی ایجاد شود. همچنین ابزارهای فرهنگی در ایجاد آنومی و تولید ناهنجاری‌های اجتماعی تأثیرگذارند. تحلیل محتوای مطبوعات به عنوان یكی از ابزارهای فرهنگ‌ساز، میزان تأثیرات تولیدات فرهنگی را در تغییر ذائقه‌ها و ارزش‌ها نشان می‌دهد. به عنوان نمونه در یكی از تحقیقات مربوط به تحلیل محتوای مطالب و اخبار چند روزنامة فراگیر ایران،[3] در دو مقطع زمانی 1375-1360 (مقاطع جنگ و دوران سازندگی) نتایج ذیل بدست آمده است:

به اعتقاد صاحبنظران ارتباطات قدرت تأثیرگذاری كالاهای فرهنگی محدود به تغییر ارزش‌ها در یك حوزه نمی‌باشد و این تولیدات قادرند ارزش‌های مربوط به حوزة زنان را نیز تحت تأثیر قرار دهند. همچنین در حوزه‌های مربوط به اخلاق فردی و حریم‌های خصوصی افراد نیز به طور خاص، تغییراتی ایجاد نمایند. چنین تغییراتی، بسترهای مناسبی را برای آسیب‌رسانی فرهنگی علیه زنان و پیامدهای ناگوار آن فراهم می‌سازد. در این مجال برخی از پیامدها و آسیب‌های فرهنگی علیه زنان تبیین می‌شود:

نامه چارلی چاپلین به دخترش جرالدین

ertebate2007 — Fri, 16 Nov 2007 19:41:56 GMT

اینم نامه کمدین استوره جهانی و نامه او به دخترش در باب عفاف و پاک دامنی که این روزا اثرش در دنیای غرب زده کمرنگ شده ! ! ! ! !